پادکست ششم؛ ریسک‌پذیری در نوشتن

نویسنده در برخی شرایط، حین نوشتن دچار نوعی سرخوردگی می‌شود.

 

سرخوردگی حقیقتی است که خواه‌ناخواه در روزهای نوشتاری تجربه می‌شود و نویسنده خواهان کسب توانمندی هایی برای جبران این سرخوردگی است.

 

 

در طول روز افکاری به ذهن نویسنده می‌رسد که اگر بخواهد آنها را در نوشته‌هایش بیان کند ممکن است، سبک و سیاق نوشتاری‌اش، در نگاه مخاطب در معرض آسیب قرار بگیرد.

 

 

از این رو ترجیح می‌دهد با همان شیوه قبلی، نوشتن را ادامه دهد و ریسک‌پذیری در نوشتن را به حداقل برساند.

 

 

همین موضوع از یک طرف می‌تواند به سرخوردگی در نوشتن و عدم کسب تجربه به سبک های متنوعی نوشتاری دامن بزند و از طرفی دیگر این ماجرا منجر به انتخاب قلمی خشک و تصنعی در نویسنده می شود که شاید در ظاهر انتظارات نویسنده را برآورده کند و خیالش از بابت نوشته هایش نزد مخاطب راحت باشد اما در باطن ماجرا گونه‌ای از ناامیدی در روند نوشتاری در ذهن نویسنده شکل می گیرد.

 

 

جمع این احساسات از سرخوردگی گرفته تا عدم ریسک پذیری و ناامیدی در نوشتن در گذر زمان زندگی نوشتاری نویسنده را دست‌خوش تغییر می‌کند.

 

 

این تغییر موجب می شود که مدام درجا بزند و هیچ غمی در دنیای نوشتن به اندازه درجا زدن برای یک نویسنده آزاردهنده و کشنده نیست.

 

 

یک تصمیم و اراده می تواند جهان نوشتاری او را تغییر دهد.

 

آن تصمیم این است که در هر نوعی از نوشته کسب تجربه کند.

 

برایش اهمیتی نداشته باشد که آیا عمده مخاطبین حرف‌های او را می‌فهمند یا نه.

 

چیزی که مهم است، بیان کردن افکاری است که در ذهن نویسنده رقم می خورد و فضای جدید، بستری برای کسب تجربه فراهم کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ارتباط با ما

برای دریافت خبرنامه، ایمیل خود را ارسال کنید


© 2003-2021
طراحی و پشتیبانی: سعید قائدی با همزه