از کجا باید نوشتن را آغاز کرد

مقدمه:

دنیای ادبیات پر است از افرادی که عاشق نوشتن، عاشق مفهوم نوشتن، عاشق خواندن رمان‌هایی درباره‌ی زندگی نویسندگان موفق یا عاشق تماشای فیلم‌هایی که داستان نویسنده‌ شدن را نشان می‌دهند، هستند.

این افراد عاشق همه چیز نوشتن هستند الا پاشنه‌ور کشیدن و انجام دادنش.

به نظر این علاقه باید به قدری زیاد باشد که حاضر به انجام کاری در راستای رسیدن به مهارت در آن بکنند.

ممکن است در این راه محدودیت‌هایی بر سر راه یک فرد علاقه‌مندان در نوشتن باشد.

اگر کسی علاقه‌مند به نویسندگی باشد اما امکان شرکت در کلاس‌های نویسندگی مثل زندگی در یک شهر کوچک و عدم دسترسی به کلاس‌های آموزشی یا مشکلات مالی دست‌و‌پنجه نرم کند سوال باشد که از کجا باید نوشتن را آغاز کند؟

در این مقاله به ارائه‌ی راهکارهایی برای علاقه‌مندان به حوزه نویسندگی مطرح می‌کنم تا پاشنه‌ی نوشتن را وربکشند و رویای نوسنده شدن را بیشتر در سر بپرورانند.

راهکار اول: روزانه‌نویسی

واقعیتی که وجود دارد این است که در همین روزمره‌ی افراد و اتفاقاتی که روزشان را می‌سازد قدرتی نهان است که اگر به روی کاغذ آورده شود می‌تواند تجربیات زیسته‌ی‌شان را به بهترین موضوع نوشته‌ها تبدیل کند.

ممکن است درابتدای روزانه نویسی جمله‌بندی‌ها غلط باشند از ترکیب‌بندی جملات خوشتان نیاید اما این غلط‌ها آنقدر زننده نیستند که از نوشتن منصرف شد یا حتی با نثری خسته کننده و طولانی با موضعات تکراری مواجه شویم اما تنها با تداوم در این تکنیک است که می‌توان به نثری رسید که از نظر سبک و سلیقه‌ی نوشتاری مخاطبین زیادی را درگیر خودش کند.

اما بهتر است معنای روزانه‌نویسی را این گونه مطرح کنم که روزانه نویسی یعنی بیان احساسات درونی فرد در مواجه با مشکلاتی که در زندگی سد راهش قرار می‌گیرد و به واسطه ابراز احساسات درونی روی کاغذ فضایی را مهیا می‌کند که به خودشناسی بهتری از خود برسد. این کار زمینه‌ی مناسبی را برای فرد مشتاق به نویسندگی فراهم می‌کند تا بتواند تمرین درستی برای آفرینش قهرمان‌های داستانی انجام دهد.

این طبیعت هر نوشته است که درش از عنصر داستان استفاده شود خواه شما بخواهید نویسنده‌ای داستانی نویس باشید خواه غیرداستانی. خوب نویسی سازوبرگ اصلی یک نوشته نیست بلکه داشتن دیدی آگاه از درونیات خود نویسنده و نگرش جامعی نسبت به آنچه در محیط اطراف اتفاق میفتد می‌تواند از هر فردی، بزرگ‌ترین نویسنده را بسازد اما به شرط تداوم در همین روزانه‌نویسی‌ها.

داشتن یک دفتر لازمه‌ی شروع این کار است. این دفتر حاصل گزارش‌های روزانه و جریان تجربیات یک نویسنده‌ی تازه کار است.

نویسندگان بزرگ نیز چنین عادت نوشتاری را داشتند و آثار فاخری نیز از همین روزانه‌نویسی منتشر کردند همچون کتاب روزها در راه شاهرخ مسکوب.

اما گذشته از این، نویسندگان بزرگ این عادت را حتی تا اواخر سالهای عمرشان ادامه دادند از جمله انوره دوبالزاک که عادت داشت هر چه را می‌بیند و می‌شنود در دفترش یادداشت کند. عادت روزانه‌نویسی در تولستوی نیز تا سالها پایدار بود. او نیز عادت داشت خاطرات روزانه‌اش را بنویسد حتی سال‌ها بعد این عادت به همسرش سونیا نیز سرایت کرد و زن و شوهر عادت داشتند خاطرات روزانه را بنویسند و حتی تولستوی قرار گذاشته بود که هر یک هر وقت خواستند به دفتر خاطرات یکدیگر دسترسی داشته باشند.

راهکار دوم: همراه داشتن یک دفتر جیبی با یک مداد

بسیاری از افراد مجال این را ندارند که به رفتارهای افراد در محیط اجتماع توجهی کنند شاید هم حق داشته باشند داستان زندگی رفتارهای آدمها چه دردی را از یک کارمند دوا می‌کند یا اصطلاحات یک نانوا حین خرید یک نان چه مشکلی را از یک دانشجو حل می‌کند یا آرزوهای دست نیافته‌ی یک دختری که در مطب روان‌شناس در حال خواندن کتابی انگیزشی است برای دیگری چه اهمتی دارد.

اما باید بگویم سوخت اصلی نوشته‌های یک نویسنده را همین فکرها و اصطلاحات و آرزوهای دست‌نیافته‌ی افراد حاضر در اجتماع می‌سازند.

شاید سعادت یک نویسنده این باشد که بتواند به راحتی با افراد حاضر در اجتماع گفت‌و‌گو کند و بتواند نوشته‌های خود را به وقایع زندگی این افراد متصل کند.

خصایص روحی، فکری و اخلاقی افراد با یکدیگر متفاوت است وهمین تفاوت هزاران موضوع و ایده را برای نویسنده مهیا می‌کند که به راحتی می‌تواند با استناد بدانها نوشته‌هایش را پربارتر کند.

حال یک نویسنده‌ی نوپا لازم است زمانی که در اجتماع حاضر می‌شود یک دفترچه یادداشت و مدادی در دست داشته باشد و  بتواند ماده‌ی خام نوشته‌هایش را با رفتارهای افراد حاضر د راجتماع نگارش کند.

راهکار سوم: تدوین یک برنامه‌ی ثابت نوشتاری و استمرار در انجام آن

خیلی خوب است که بتوانی هر لحظه از وقایعی که برایت ایجاد می‌شود مطلع باشی و به نوعی کنترل‌شان کنی اما ذات زندگی پر از است رشته حوادث پیش‌بینی نشده که نمی‌توانی در لحظه برای حل‌شان تصمیمی بگیری از این رو شاید برنامه ریختن برای کل روز کار سختی باشد.

چیزی که در رساندن شما به یک نویسنده ماهر مهم است داشتن یک رویه‌ی ثابت و یک برنامه‌ی ثابت نوشتاری است.

یعنی راس یک ساعت مشخص در روز شروع به نوشتن کنی و راس ساعتی خاص از نوشتن دست بکشی.

این برنامه بنابر زندگی هر فرد متغیر است اما چیز یکه در آن ثابت است ثابت قدم بودن فرد در اجرای این برنامه است.

بسیاری از نویسندگان بزرگ دنیای ادبیات که در خلق آثار ادبی‌شان به موفقیت رسیدند از یک برنامه‌ی تابت نوشتاری پیروی میکردند.

فرانتس کافکا عادت داشت هر شب راس ساعت ۱۱ به نوشتن مشغول می‌شد.

موراکامی از ساعت ۴ صبح به مدت ۵ ساعت مشغول به نوشتن می‌شد.مایکل شبون نیز این عادت نوشتاری را داشت که پنج شب در هفته از ساعت ۱۰ شب تا ۳ صبح می‌نوشت.

شاید خواندن این پست برای آشنایی بیشتر با عادت ثابت نوشتاری مفید باشد.

پرورش خلاقیت در نوشتن

افراد نو قلم در شروع راه تصور نویسندگی به واسطه‌ی احساسات ناخوشایندی که از نوشته‌هایشان و حتی بی‌مایه بودنش دارند ممکن است تمایل چندانی به ایجاد برنامه‌ی ثابت نوشتاری نداشته باشند و دچار سوتفاهمات معنایی شوند اما بهتر است با مدت زمان اندک مثلا ۱۰ دقیقه در روز شروع به نوشتن از روزمره کنند و به مرور این زمان را افزایش دهند.

 

راهکار چهارم: بی‌توجهی به استعداد نویسندگی

این حرف یک بی‌پروایی است اگر بگویم برای نویسنده شدن باید صفی از ویژگی‌های ذاتی را در خود شمارش کنید تا مطمئن شوید برای این کار ساخته شدید.

استعداد ذاتی در نوشتن یک خرافه‌ی محض است. نوشتن را تنها تمرین بهبود می‌دهد. شاید استعداد یک درصد از موفقیت در نوشتن را به دوش کشد اما ۹۹ درصد باقی نتیجه‌ی مداومت در نوشتن و تمرین است.

کافی است برای پی بردن به این نکته مدتی را مشغول به نوشتن شوید و میزان پیشرفت‌تان را ارزیابی کنید.

نتیجه گیری:

نویسندگی دنیایی است که بیشتر از هر چیزی نیازمند مداومت است و ممکن است سالها طول بکشد تا نویسنده بتواند نظریاتش را بهترین شکل در متنش به کار برد اما لذتی در این سال‌ها مداومت نهان است و آن هم خودشناسی و دیگرشناسی درستی که در این سالها کسب می‌کند.

نویسندگی را باید تنها با نوشتن آموخت.

 

2 پاسخ به “از کجا باید نوشتن را آغاز کرد”

  1. زینب جوادی گفت:

    ممنون از مقاله ی پربارتون،حسابی از شما آموختم🙏💐
    برای من که تازه شروع به کار کردم خیلی آموزنده بود

    • najmehre گفت:

      سلام به زینب بی‌نظیرم
      برام جای افتخار داره
      ممنونم که وقت ارزشمندت رو برای خوندن این مقاله گذاشتی
      برات آرزوی موفقیت دارم دوست نازنینم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ارتباط با ما

برای دریافت خبرنامه، ایمیل خود را ارسال کنید


© 2003-2021
طراحی و پشتیبانی: سعید قائدی با همزه